De mogelijkheden voor vaders in Nederland om te zorgen voor hun pasgeboren kind, zijn opvallend beperkt. De twee dagen betaald verlof voor vaders vallen in het niet bij de circa twaalf weken voor moeders. Nederland loopt daarmee mijlenver achter op andere landen in Europa, waar vaders gemiddeld acht weken betaald verlof krijgen. Ook de maatschappij is verder dan het beleid.  Mannen willen meer tijd aan hun kinderen besteden en de meerderheid is voor uitbreiding van het verlof. Om de voordelen van een uitgebreid vaderschapsverlof werkelijkheid te maken, zijn er 8 kritische succesfactoren van het verlof.  

Succesfactor 1: Gelijk voor mannen en vrouwen
Circa twaalf weken voor moeders versus twee dagen voor vaders. Dat is nu de verdeling van het betaald verlof na de geboorte van een kind. Deze scheve verhouding verzwakt de positie van vrouwen op de arbeidsmarkt en beperkt de mogelijkheden voor mannen om zorgtaken binnen het gezin op zich te nemen. Zolang moeders en vaders niet dezelfde verlofregeling krijgen, zal er in Nederland geen gendergelijkheid zijn.

Succesfactor 2: Betaald, ook voor vaders
De grootste barrière voor vaders om ouderschapsverlof op te nemen is dat het niet wordt betaald. Veel gezinnen kunnen het zich simpelweg niet veroorloven om tijdelijk het inkomen van de man te missen. Het is daarom cruciaal dat het vaderschapsverlof wel financieel wordt gecompenseerd, zoals dat ook gebeurt met het zwangerschapsverlof voor vrouwen.

Succesfactor 3: Niet-uitwisselbaar
Flexibiliteit voor jonge gezinnen is belangrijk, ook in de keuze voor het opnemen van verlof. Maar alleen een vaderschapsverlof dat niet-uitwisselbaar is – oftewel niet onderling te verdelen tussen ouders – kan rolpatronen doorbreken. Voorbeelden uit andere landen tonen aan dat de beoogde cultuuromslag uitblijft als het verlof wel uitwisselbaar is.

Succesfactor 4: Lang genoeg voor beide ouders
In de verlofregeling moet het welzijn van het kind voorop staan. Naast goede voeding en verzorging en een veilige omgeving, is een gezonde hechtingsrelatie met ten minste één verzorger van groot belang. Het verlof moet lang genoeg zijn voor beide ouders om deze hechting met het kind te kunnen ontwikkelen.

Succesfactor 5: Garantie van baanbehoud
Het (mogelijk) opnemen van betaald verlof voor de zorg van een pasgeboren kind mag nooit reden zijn voor werkgevers om iemand te ontslaan, lager te belonen of een promotie te ontzeggen. De verlofregeling moet zowel moeders als vaders beschermen tegen een straf voor ouderschap. Zonder deze zekerheid is het opnemen van verlof geen aantrekkelijke optie.

Succesfactor 6: Stimulerende omgeving
Alleen een goede verlofregeling is niet voldoende. Als het opnemen van vaderschapsverlof wordt ontmoedigd door werkgevers, collega’s en de samenleving als geheel, blijft het een dode letter. Om er een succes van te maken, is het van groot belang dat de overheid en werkgevers vaders stimuleren om het verlof op te nemen.

Succesfactor 7: Niemand uitgesloten
Vaderschapsverlof moet beschikbaar zijn voor alle partners van moeders, ongeacht geslacht, soort arbeidscontract, samenlevingsvorm of burgerlijke staat. Dit om ongelijke behandeling te voorkomen. Iedereen moet het recht hebben om een goede start te maken met zijn of haar pasgeboren kind.

Succesfactor 8: Gecombineerd met goede kinderopvang en andere voorzieningen
Het vaderschapsverlof alleen is niet voldoende om ervoor te zorgen dat mannen en vrouwen gelijk behandeld worden en alle kinderen gelijke kansen krijgen op een goede ontwikkeling. Een combinatie met andere voorzieningen en maatregelen is noodzakelijk om traditionele rolpatronen te doorbreken en kinderen optimale zorg te bieden.

 

© 2017 Vader Zoekt Verlof | Alle rechten voorbehouden